Ένας Σωκράτης που δεν γνωρίσαμε

Σύμφωνα με τον ορισμό του ομότιμου Καθηγητή Φιλοσοφίας και Πολιτιστικής Διπλωματίας του Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Χρήστου Γιανναρά, διπλωματία είναι «το σύνολο των προσώπων και των υπηρεσιών που ασχολούνται με τις διεθνείς σχέσεις ενός κράτους». Ειδικότερα, «πολιτιστική διπλωματία ονομάζουμε την μεθοδική χρήση στοιχείων του πολιτισμού μιας χώρας, κατά την ενάσκηση της διαχείρισης των διεθνών της σχέσεων». Η διαχείριση αυτή συνίσταται «στη διεύρυνση στο διεθνή χώρο του συνόλου των ανθρώπων που γνωρίζουν και χρησιμοποιούν τη γλώσσα ενός λαού, τα πολιτιστικά του επιτεύγματα, την Ιστορία και τις καλλιτεχνικές μνημειώσεις του πολιτισμού του, αλλά και το επικαιρικό κάθε φορά επίπεδο καλλιέργειας που εμφανίζει».

Ο όρος ‘Πολιτιστική Διπλωματία’ τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται ολοένα και περισσότερο στον δημόσιο διάλογο, δίνοντας την εντύπωση στην ελληνική κοινή γνώμη ότι πρόκειται για κάτι καινούργιο. Ωστόσο, ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, με έναν λαό που παρήγαγε πολιτισμό πολύ πριν αποκτήσει σύγχρονες κρατικές δομές, εύκολα διαπιστώνεται ότι, στην πραγματικότητα, η ελληνική πολιτιστική διπλωματία προϋπήρχε της αντίστοιχης ‘παραδοσιακής’. Αρκεί να θυμηθούμε την ανεκτίμητη προσφορά της πένας του Λόρδου Βύρωνα ή του καμβά του Ευγένιου Ντελακρουά , που έκαναν ευρύτερα γνωστό τον αγώνα ενός λαού να αποκτήσει κρατική οντότητα. Ωστόσο, είναι παρατηρημένο ότι οι λαοί με μακρά πολιτισμική πορεία, έχουν την τάση να θεωρούν ότι η προσφορά τους στην ανθρωπότητα είναι πολύ γνωστή, και έτσι δεν υπάρχει ανάγκη να τονίζεται ιδιαίτερα. Πρόκειται για μία παγίδα, πολύ καλά κρυμμένη.

Αυτές οι απλές σκέψεις με γύρισαν μερικά χρόνια πίσω, στον Ιούνιο του 1999, όταν μια σειρά συγκυριών με είχαν μεταφέρει στην άλλη άκρη του κόσμου, στο Βασίλειο των νησιών Τόνγκα του Νοτίου Ειρηνικού. Τα ταπεινά σπιτάκια κτισμένα από αχυρένια τούβλα στην πρωτεύουσα Νουκουαλόφα, ο λιγοστός φωτισμός στους δρόμους το βράδυ, οι καλαμωτές ποδιές που φορούσαν οι ντόπιοι και το πρωτοσέλιδο της τοπικής εφημερίδας Taimi Tonga που ανακοίνωνε με ενθουσιασμό ότι «από αύριο, θα λειτουργεί η πρώτη γραμμή τηλεφώνου στο δεύτερο μεγαλύτερο νησί του Βασιλείου μας», σε έκαναν να αναρωτιέσαι εάν πράγματι θα προλάβει να φτάσει ο 21ος αιώνας και σε αυτήν τη γωνιά της Γης, μιας και απέμεναν μόλις έξι μήνες από την πρωτοχρονιά του 2000.

Το επόμενο πρωί με περίμενε ακόμα μία μεγάλη έκπληξη: Σύμφωνα με την τοπική νομοθεσία, κάθε τουρίστας που ήθελε να νοικιάσει αυτοκίνητο, έπρεπε να εφοδιασθεί με ειδική άδεια κυκλοφορίας, πληρώνοντας στο Υπουργείο Συγκοινωνιών ένα μικρό αντίτιμο, πλην όμως σε σκληρό νόμισμα – γνώριμη πρακτική κάθε φτωχού κράτους που αναζητά απεγνωσμένα λίγο περισσότερο συνάλλαγμα.

Ο υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών μπερδεύτηκε. «Από ποια χώρα είστε; Εδώ λέει ‘Hellenic Republic’. Πού είναι αυτό;». Όταν κατάλαβα ότι και η λέξη ‘Greece’ του ήταν μάλλον άγνωστη, άρχισα να πετάω λέξεις όπως «Acropolis», «Democracy», «Olympic Games», «Macedonia»..

«Ααα! So, you are from Kalisi!?»

Και για να σιγουρευτούμε κι οι δυο μας, μου έδειξε στον χάρτη πού είναι το ‘Καλίσι’, δηλαδή η Ελλάδα.

«Θα πρέπει οπωσδήποτε να γνωρίσετε τον Socrates! Τον καθηγητή Φούτα Χέλου, τον πρύτανη και ιδρυτή του ‘Atenisi Institute’, του μοναδικού πανεπιστημίου της χώρας! Θα χαρεί πολύ! Ήμουν φοιτητής του και ξέρω..»

«Atenisi; Και τι σημαίνει Atenisi;», ρωτάω.

«Atenisi στη γλώσσα μας σημαίνει ‘Αθήνα’».

Το Atenisi Institute βρισκόταν σε απόσταση πέντε λεπτών με τα πόδια από τον έναν – και μοναδικό – κεντρικό δρόμο της Νουκουαλόφα. Η πανεπιστημιούπολη βρισκόταν σε ένα μεγάλο χωράφι με διάσπαρτες μικρές ξύλινες καλύβες. Κάθε μια τους ήταν και μια αίθουσα διδασκαλίας. Προχωρώντας ανάμεσα στις καλύβες και στα φυτά, που τα ονόματά τους δεν κατάφερα ποτέ να απομνημονεύσω, συνάντησα έναν ψηλό μεσόκοπο κύριο, με τοπική πολύχρωμη ποδιά και στο αριστερό του αυτί είχε τοποθετήσει έναν τεράστιο ολοκόκκινο άνθος ιβίσκου. Τον ρώτησα πού θα μπορούσα να συναντήσω τον κ. πρύτανη, τον καθηγητή Φούτα Χέλου. «Εγώ είμαι!», μου απαντά με τέλεια αγγλική προφορά. Και εκ των υστέρων έμαθα ότι ο ιβίσκος στο αυτί προσέδιδε επισημότητα στο ανδρικό ντύσιμο. Ό,τι περίπου θα προσέδιδε στην καθ’ημάς Δύση μια γραβάτα κι ένα κοστούμι.

Του συστήθηκα, προσθέτοντας τη λεπτομέρεια ότι ο ιβίσκος είναι το λουλούδι-σύμβολο της πόλης μου, της Ρόδου. Και τότε κατάλαβα γιατί το χαϊδευτικό του ήταν ‘Σωκράτης’. Η συγκίνησή του ήταν απερίγραπτη. «Για πρώτη φορά γνωρίζω Έλληνα από την Ελλάδα. Μέχρι τώρα έτυχε να γνωρίσω Έλληνες από την Αυστραλία, αλλά τα ελληνικά τους δεν ήταν πολύ καλά», συμπλήρωσε.

Ο Φούτα Χέλου γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1934 στο νησί Φόα, ένα από τα 36 κατοικημένα νησιά του Βασιλείου. Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 σπούδασε στην Αυστραλία, αρχικά στο Newington College και μετέπειτα στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ. Εκεί ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική φιλοσοφία. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του μετά τις σπουδές του, ήξερε ήδη ότι τη σχολή που είχε σκοπό να ιδρύσει θα την ονόμαζε Atenisi Institute (‘Ινστιτούτο Αθηνών’). Έτσι κι έγινε, και ουδείς εξεπλάγη. Στην πατρίδα του ήταν πια γνωστό ότι ο νεαρός διανοούμενος είχε από μόνος του αναπτύξει αδιάρρηκτους δεσμούς με κάθε τι ελληνικό. Έτσι, το 1964 το Atenisi Institute άρχισε να λειτουργεί ως Γυμνάσιο και Λύκειο, στη δεκαετία του ’80 αναβαθμίσθηκε σε πανεπιστήμιο, ενώ ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 συμμετέχει σε κοινά προγράμματα με πανεπιστήμια της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, προσφέροντας στους φοιτητές του μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς κύκλους σπουδών. Μέχρι σήμερα, το Atenisi Institute παραμένει το μοναδικό πανεπιστημιακό ίδρυμα που λειτουργεί στο Βασίλειο των νησιών Τόνγκα.

Καθώς τον γνώριζα περισσότερο με την πάροδο των ημερών, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι η επιλογή του να συνδέσει το όνομα της Αθήνας με το σημαντικότερο δημιούργημα της ζωής του, το Ινστιτούτο του, δεν στόχευε απλά στην προσέλκυση του ενδιαφέροντος της τοπικής κοινωνίας και των φοιτητών. Η Ελλάδα ήταν πανταχού παρούσα στην καθημερινότητά του. Την γυναίκα του την ονόμασε Kaloni (Καλλονή). Μία από τις κόρες του βαφτίστηκε Atolomake, δηλαδή Ανδρομάχη. Η γραμματεία του Ινστιτούτου ήταν γεμάτη από παλιές αφίσες του ΕΟΤ με αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, «δώρο από έναν ελληνοαυστραλό ναυτικό, που κάποτε περνούσε συχνά από τα νησιά μας». Σε κάποιο από τα συρτάρια του γραφείου του φύλαγε μια σειρά από ντοσιέ «με όλες τις αιτήσεις και τα γράμματα που έστειλα στην Ελλάδα, σε πανεπιστήμια, σε φορείς». Ήταν πλήρως ενήμερος για την διαφορά μεταξύ Ελλάδας και πΓΔΜ για την χρήση του ονόματος της Μακεδονίας, ως επίσης και για την τουρκική κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου. Το 1995 το Atenisi Institute εξέδωσε την μονογραφία του με τίτλο «Herakleitos of Ephesus». Όνειρό του ήταν να επισκεφθεί μαζί με την οικογένειά του την Αθήνα, την Ακρόπολη, το Θησείο.

Η παραμονή μου στην Νουκουαλόφα συνέπεσε με τα γενέθλιά του. Ο καθηγητής Φούτα Χέλου γινόταν 65 ετών. Αισθανόμουν πόσο σημαντική ήταν η παρουσία μου για την οικογένειά του αλλά και για τους φοιτητές του. Κάποια στιγμή απευθύνθηκε σε εμένα: «Ξέρετε, εδώ στο πανεπιστήμιο διδάσκουμε πολλές ξένες γλώσσες. Αγγλικά, Γαλλικά και Ιαπωνικά. Πάντα ήθελα να διδάσκονται και τα Ελληνικά. Όμως έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε που τα είχα διδαχθεί στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ και αυτά που έμαθα ήταν μόνο Αρχαία και τα διαβάζαμε με την ερασμιακή προφορά. Μήπως θα θέλατε να μείνετε εδώ να διδάξετε Ελληνικά, όπως τα μιλάτε σήμερα στην Ελλάδα;». Ποτέ δεν θα μάθω πώς θα ήταν σήμερα η ζωή μου, εάν δεν είχα αρνηθεί εκείνη την πρόταση. Ο Χέλου όμως, είχε έτοιμη την εξής εναλλακτική: Μου έδειξε μια παλιά μέθοδο εκμάθησης Ελληνικών άνευ διδασκάλου, που περιείχε απλές φράσεις, γραμμένες όμως μόνο με ελληνικούς χαρακτήρες.

«Θέλετε να διαβάσετε τις φράσεις που είναι γραμμένες στο βιβλίο και να σας μαγνητοφωνήσουμε; Κι όταν κάποτε έρθει κάποιος να διδάξει τη γλώσσα σας, είναι σίγουρο ότι αυτή η μαγνητοφώνηση θα φανεί πολύ χρήσιμη στους φοιτητές μας». Πώς θα μπορούσα να αρνηθώ; Και εκείνος κατάφερε να πείσει το Παλάτι να παραταθεί άτυπα η παραμονή μου στη χώρα – καθότι, εκείνα τα χρόνια, η τουριστική βίζα στο Τόνγκα είχε μέγιστη διάρκεια μόλις δέκα ημερών.

Το πιο πολύτιμο δώρο που μου προσέφεραν απλόχερα τα νησιά Τόνγκα είναι αυτές οι αναμνήσεις. Κι εγώ, ως αντάλλαγμα, άφησα στα Τόνγκα πέντε μαγνητοφωνημένες κασέτες, γεμάτες με ελληνικές λέξεις και φράσεις.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, αγόρασα μία μέθοδο ελληνικών άνευ διδασκάλου, με κασέτες και βιβλία που απευθύνονταν σε αγγλόφωνους μαθητές. Την έστειλα στο Atenisi Institute με το ταχυδρομείο. Οκτώ μήνες αργότερα, για κάποιον λόγο το δέμα μου γύρισε πίσω. Κανένα φαξ ή email μου δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό που έπρεπε.

Στις 2 Φεβρουαρίου 2010 ο καθηγητής Φούτα Χέλου έφυγε από τη ζωή. Το έμαθα τυχαία από το διαδίκτυο. Το Atenisi Institute όμως, υπάρχει μέχρι σήμερα, διατηρώντας τη δική του ‘Αθήνα’ στο τέλος της Γης.

Και έτσι, ο Σωκράτης των νησιών Τόνγκα δεν υπάρχει πια. Όσο ζούσε περίμενε να λάβει μία απάντηση, ένα γράμμα, έστω ένα ευχαριστήριο τηλεγράφημα από την πνευματική του πατρίδα – την οποία, εν τέλει, δεν επισκέφθηκε ποτέ.

Ούτε η συνέντευξη που είχα παραχωρήσει στο περιοδικό Έψιλον της Ελευθεροτυπίας, στο τεύχος της τελευταίας Κυριακής του 1999, και αργότερα στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας δεν κίνησαν το ενδιαφέρον της παραδοσιακής διπλωματίας. Εγώ τουλάχιστον, δεν έτυχε να πληροφορηθώ κάτι τέτοιο.

Αυτή η μικρή ιστορία, που είχα την τύχη να ζήσω, ελπίζω να μας προβληματίσει.

Δεν πρέπει να χαθεί κανένας άλλος ‘Σωκράτης’ και να μην ξεχαστεί καμία άλλη Αθήνα, σε όποιο μήκος και πλάτος της Γης κι αν βρίσκονται.

Δεν πρέπει να χαθούν άλλοι τέτοιοι πρεσβευτές μας, οι οποίοι αποζητούν πρωτίστως την ηθική στήριξη της πνευματικής τους μητρόπολης – της Ελλάδας.

Γαβριήλ Χαρίτος

Δικηγόρος , Διδάκτωρ διεθνών σχέσεων

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Εγγραφείτε. Κάντε εγγραφή για να μην χάσετε μελλοντικές δημοσιεύσεις.

You can unsubscribe at any time. By signing up you are agreeing to our Terms of Service and Privacy Policy. This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αρχείο Ηνωμένου Βασιλείου

Φορείς Πολιτιστικής Διπλωματίας Ηνωμένου Βασιλείου

Το Ηνωμένο Βασίλειο, βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς η απόφαση για έξοδο από την Ε.Ε. (Brexit) έφερε επιπτώσεις και στη διεθνή εικόνα και φήμη της χώρας. Επομένως, θα χρειαστεί μια νέα προσέγγιση, προκειμένου να προωθηθούν αποτελεσματικά τα εθνικά συμφέροντα της χώρας, με ενισχυμένη δημόσια διπλωματία και διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις.

Η Αγγλική γλώσσα, η οποία χρησιμοποιείται ως δεύτερη ή ως επίσημη γλώσσα σε πολλές χώρες του κόσμου, το τηλεοπτικό δίκτυο BBC (το μεγαλύτερο δίκτυο ΜΜΕ στον κόσμο με παρουσία στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο σε περισσότερες από 30 γλώσσες και ένα ακροατήριο 269 εκατομμυρίων ανθρώπων κάθε εβδομάδα)κυρίαρχοι πολιτιστικοί οργανισμοί όπως το Βρετανικό μουσείο και το V&Aβραβευμένες τηλεοπτικές σειρές όπως το Sherlock, ναυαρχίδες του κινηματογράφου όπως ο James Bond και το Star Wars, η μουσική παραγωγή του David Bowie και του Ed Sheeranη λογοτεχνία του Σαίξπηρ και της Άγκαθα Κρίστι και αθλητικές διοργανώσεις όπως η Premier League, είναι μερικά από τα πιο δυνατά παραδείγματα και πλεονεκτήματα στον τομέα του πολιτισμού και της δημιουργικότητας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η άσκηση της πολιτιστικής διπλωματίας βασίζεται στην ανταλλαγή ιδεών, αξιών και του πολιτισμού προκειμένου να ενδυναμωθεί η σχέση της χώρας με τον κόσμο και τις υπόλοιπες χώρες και επίσης να προωθηθούν η επιρροή της, η απασχόληση και η ανάπτυξη ως θεματοφύλακες του μέλλοντος της χώρας.

Το Υπουργείο Ψηφιακής πολιτικής, παιδείας, πολιτισμού, ΜΜΕ και αθλητισμού, συνεργάζεται με το Βρετανικό συμβούλιο, το Υπουργείο Εξωτερικών (Foreign Office) και άλλους κυβερνητικούς φορείς για να προωθήσουν πρωτοβουλίες, όπως η καμπάνια GREAT και πολιτιστικές συνεργασίες με άλλες χώρες.

Το 2006, δημιουργήθηκε το συμβούλιο Δημόσιας Διπλωματίας, σε μια προσπάθεια αναθεώρησης των πρακτικών της δημόσιας διπλωματίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το συμβούλιο είναι υπεύθυνο, για τη δημιουργία εθνικής στρατηγικής δημόσιας διπλωματίας, προκειμένου να υποστηριχθούν τα διεθνή συμφέροντα και οι στόχοι του Ηνωμένου Βασιλείου. Τα μέλη του συμβουλίου είναι το Υπουργείο Εξωτερικών, το Βρετανικό Συμβούλιο και η Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC.

Σε συνεργασία με τους βασικούς ενδιαφερόμενους, συμπεριλαμβανομένου του Foreign Office, του Βρετανικού Συμβουλίου και των πολιτιστικών οργανισμών, το Υπουργείο Ψηφιακής πολιτικής, Παιδείας, Πολιτισμού, ΜΜΕ και Αθλητισμού, ανέπτυξε το 2010 την πολιτική Πολιτιστικής Διπλωματίας. Οι γενικοί στόχοι ήταν η ενθάρρυνση και η στήριξη του πολιτιστικού τομέα για την ανάπτυξη διεθνών συνεργασιών σε τομείς με συγκεκριμένη πολιτιστική και/ή κυβερνητική προτεραιότητα. Παράλληλα, η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο του οφέλους και του αντίκτυπου της πολιτιστικής διπλωματίας, ιδιαίτερα μετά τη λήξη συγκρούσεων.

Από τα παραπάνω, παρατηρούμε ότι στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, η άσκηση της πολιτιστικής διπλωματίας δεν είναι αρμοδιότητα ενός μόνο υπουργείου και πως συμπεριλαμβάνει τη συλλογική προσπάθεια και την αλληλεπίδραση πολλών παραγόντων, για την προώθηση των πολιτικών που συμβάλλουν στην ενίσχυση της πολιτιστικής διπλωματίας. Οι συντονισμένες προσπάθειες όλων των προαναφερόμενων φορέων του Ηνωμένου Βασιλείου, συντελούν στην ευρεία αναγνώριση της Ήπιας ισχύος της χώρας.

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε το σχέδιο δράσης του Υπουργείου Ψηφιοποίησης, Πολιτισμού, Παιδείας, Μέσων και Αθλητισμού, το οποίο μεταξύ άλλων έχει σκοπό τη διατήρηση και ενίσχυση της αίσθησης υπερηφάνειας και συνοχής στη χώρα, να προσελκύσει νέα άτομα να επισκεφτούν και να εργαστούν στη χώρα, να μεγιστοποιήσει και να αξιοποιήσει την ήπια ισχύ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στις ενέργειες, συμπεριλαμβάνονται η ενίσχυση της Βρετανικής παρουσίας στο εξωτερικό διαμέσου της πολιτιστικής διπλωματίας, διεθνών επισκέψεων και του προγράμματος «Great», η προώθηση των πολιτιστικών εξαγωγών για την αύξηση της αξίας τους στην οικονομία της χώρας, η συνεισφορά στην παράλληλη κυβερνητική ατζέντα της ήπιας ισχύος και ευημερίας, η χρησιμοποίηση της συλλογής έργων τέχνης της κυβέρνησης , προκειμένου για να προωθηθούν οι τέχνες, η κληρονομιά και ο πολιτισμός της χώρας, μέσω της δημιουργίας εκθέσεων σε υπουργικά και διπλωματικά κτίρια σε όλον τον κόσμο και της συνεισφοράς στην ήπια ισχύ.

Το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, είναι υπεύθυνο κυρίως για την διεθνή πολιτική, χωρίς όμως να απουσιάζουν ενέργειες πολιτιστικής διπλωματίας, ως κατεξοχήν φορέας της επίσημης διπλωματίας της χώρας. Άλλωστε στο υπουργείο υπάγονται οι πρεσβείες που είναι υπεύθυνες για την μεταφορά των πολιτικών και της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό. Διαθέτει ένα παγκόσμιο δίκτυο πρεσβειών και προξενείων, απασχολώντας πάνω από 14.000 άτομα σε περίπου 270 διπλωματικά γραφεία. Συνεργάζεται με διεθνείς οργανισμούς για την προώθηση των συμφερόντων του Ηνωμένου Βασιλείου και της παγκόσμιας ασφάλειας. Προωθεί τα συμφέροντα και τις αξίες του Ηνωμένου Βασιλείου διεθνώς, υποστηρίζει τους πολίτες και τις επιχειρήσεις ανά τον κόσμο, στηρίζοντας την παγκόσμια επιρροή και την ευημερία της χώρας. Όραμα του είναι να οικοδομήσει μια πραγματικά «παγκόσμια Βρετανία», η οποία θα πρωταγωνιστεί στην παγκόσμια σκηνή.

Μεταξύ άλλων, στηρίζει κορυφαίους μελετητές με ηγετική ικανότητα να παρακολουθήσουν μεταπτυχιακά μαθήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο με υποτροφίες Chevening και νέους Αμερικανούς να σπουδάσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο με υποτροφίες Marshall. Προωθεί την ευημερία και την ανάπτυξη μέσω του Δικτύου Επιστήμης και Καινοτομίας, καθώς και μερικές από τις εργασίες της κυβέρνησης για τη διεθνή ανάπτυξη, (μεταξύ άλλων την προώθηση της βιώσιμης παγκόσμιας ανάπτυξης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της κλιματικής αλλαγής και της πρόληψης των συγκρούσεων).

Το Βρετανικό Συμβούλιο, είναι ο διεθνής οργανισμός του Ηνωμένου Βασιλείου με αρμοδιότητα στις διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις, με αντιπροσωπείες σε τουλάχιστον 110 χώρες προωθώντας την Αγγλική γλώσσα, ενθαρρύνοντας την πολιτιστική, επιστημονική και εκπαιδευτική συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η δράση του επικεντρώνεται στις ευκαιρίες πολιτιστικής ανάπτυξης, στις νέες συνεργασίες και στις πολιτιστικές σχέσεις.

Μουσεία, κληρονομιά και Οργανισμοί:

Βρετανικό Μουσείο φορέας πολιτιστικής διπλωματίας με πληθώρα αρχαιολογικών και εθνογραφικών στοιχείων-ευρημάτων.

Βρετανική Βιβλιοθήκη με αρχαία και μεσαιωνικά χειρόγραφα καθώς και παπύρους .

Ζωολογικός κήπος του Λονδίνου

Βασιλικός Βοτανικός κήπος του Λονδίνου

Πανεπιστήμια και οι βιβλιοθήκες τους όπως University of Gambridge, Oxford κ.α.

Art galleries: National Gallery, the Victoria and Albert Museum, the National Portrait Gallery, two Tate galleries—Tate Britain (with superb collections of John Constable and the Pre-Raphaelites) and Tate Modern—and the Wallace Collection.

Αθλητισμός και δημιουργία: ποδόσφαιρο, ράγκμπι, κολύμβηση κ.τ.λ.

ΜΜΕ και δημοσιεύσεις : Daily newspapers published in London include The Times, one of the world’s oldest newspapers; The Sun, a tabloid that is the country’s most widely read paper, with circulation in the millions; the The Daily Telegraph; and The Guardian (also published in Manchester). Major regional dailies include the Manchester Evening News, the Wolverhampton Express and Star, the Nottingham Evening Post, and the Yorkshire Post. Periodicals, such as The Economist, also exert considerable international influence.

International Council of Museums (ICOM)

ICOM is the only international organisation representing museums and museum professionals. It has more than 32,000 members and is made up of National Committees, which represent 136 countries and territories, and International Committees, which gather experts in museum specialities worldwide.

ICOM International Committees

The 30 International Committees bring together professional experts covering all aspects of museum activity. Their annual meetings offer the opportunity for UK museums professionals to extend their networks of international contacts. The ICOM events calendar lists the dates of annual International Committee meetings.

ICOM UK

ICOM UK is the National Committee of ICOM in the UK and is a gateway to the global museum community and the only UK museum association with a dedicated international focus. In addition to leading on two working internationally programmes – the annual Working Internationally Conference and the Working Internationally Regional Project – ICOM UK also offers bursaries for ICOM UK members to attend ICOM Triennial Meetings, International Committee meetings, and other conferences with a demonstrable international remit.

Visiting Arts

Visiting Arts’ purpose is to strengthen intercultural understanding through the arts.  It provides tools to help the cultural sector to work more effectively and efficiently worldwide

World Cultures Connect (WCC)

WCC is a global cultural information site.  It connects artists and cultural organisations across the globe by allowing them to promote their work, make new connections, identify opportunities, and discover new partners, markets, and audiences.  The discussion forum is a useful way to share information and advice, and take part in discussions, on working internationally.

Heritage Without Borders (HWB)

Heritage Without Borders is a unique charity working in developing countries to build capacity in heritage skills in situations of poverty and reconstruction, and to provide life-transforming work experience for volunteer students and professionals in the heritage sector.

University Museums Group (UMG)

Universities work on a global stage and their museums play a key role in this international approach.  UMG supports and advocates for the university museum sector in England, Wales, and Northern Ireland.  Working alongside their sister organisation University Museums in Scotland UMIS it represents the interests of university museums to funders and stakeholders, and also maintains close links with the international body for university museums, UMAC

The Art of Partnering report by Kings College London

The Art of Partnering is the final report of a Cultural Enquiry in collaboration with the BBC, which explored the role partnership plays in enabling publicly funded cultural institutions to enhance the quality and diversity of their work across the UK.

National Museum Directors’ Council (NMDC)

NMDC represents the leaders of the UK’s national collections and major regional museums. Its members are the national and major regional museums in England, Northern Ireland, Scotland, and Wales, the British Library, The National Library of Scotland, and the National Archives. While their members are funded by government, the NMDC is an independent, non-governmental organisation.

British Council

The British Council is the UK’s international organisation for cultural relations and educational opportunities. It has offices in over 100 countries across six continents. Each British Council office overseas has its own country website which can be accessed via the British Council’s home page.

UK Registrars Group (UKRG)

The UKRG is a non-profit membership association set up in 1979.  It provides a forum for exchanging ideas and expertise between registrars, collection managers and other museum professionals in the United Kingdom, Europe and worldwide.

Through the UKRG website, members can access a number of resources aimed at registrars, or those who undertake the work of registrars.  These include publications relevant to international loans and exhibitions, such as facilities reports, guidance and top tips, and links to other online resources.

International Federation of Arts Councils and Culture Agencies (IFACCA)

IFACCA produces ACORNS, an online news service for and about arts councils and culture agencies, which contains news from arts and culture funding agencies and a digest of resources, such as links to websites, new publications, jobs, conferences, and events.

I am tab #2 content. Click edit button to change this text. A collection of textile samples lay spread out on the table – Samsa was a travelling salesman.
I am tab #3 content. Click edit button to change this text. Drops of rain could be heard hitting the pane, which made him feel quite sad. How about if I sleep a little bit longer and forget all this nonsense.