Η κουλτούρα του Συμποσίου στην αρχαία Ελλάδα

Από την Ντόρα Κατσωνοπούλου, Καθηγήτρια Αρχαιολογίας

Η οινοφόρος άμπελος από την οποία παράγεται ο οίνος, εθεωρείτο για τους αρχαίους έλληνες δώρο θεϊκό στον άνθρωπο, που του χαρίστηκε από τον θεό Διόνυσο, θεό της βλάστησης και του οίνου. Ο Διόνυσος λατρευόταν στη διάρκεια σημαντικών εορτών, όπως τα Ανθεστήρια, γιορτή του κρασιού που πραγματοποιούνταν στα μέσα Φεβρουαρίου και τα Λήναια στα μέσα του Ιανουαρίου, με την συμμετοχή σε αυτήν μόνον γυναικών που εκτελούσαν λατρευτικές τελετές στον θεό. Στον ελληνικό χώρο, η άμπελος εντοπίζεται για πρώτη φορά στα τέλη της Νεολιθικής περιόδου και εμφανίζεται συχνότερα στην πρώϊμη Εποχή του Χαλκού, δηλαδή στην 3η χιλιετία π.Χ.

Το γεγονός ότι ο οίνος συνδέεται με την ευθυμία και τη χαρά της ζωής, οδήγησε από νωρίς στην ανάπτυξη γύρω από τον οίνο και την οινοποσία μιας ολόκληρης κουλτούρας, από τα ιδιωτικά και φιλικά γεύματα στα σπίτια έως τα οργανωμένα συμπόσια. Τα συμπόσια (από το συν-πίνω δηλαδή πίνω παρέα με άλλους) γίνονταν στα σπίτια των συμποσιαστών και λάμβαναν χώρα στον «ανδρώνα», ένα δωμάτιο στο ισόγειο του σπιτιού ιδιαίτερα προορισμένο γι’ αυτό το σκοπό. Οι αντίστοιχοι χώροι σε δημόσια κτίρια που προορίζονταν για τα δημόσια γεύματα, ονομάζονταν «εστιατόρια». Ο ανδρώνας ήταν μια ευρύχωρη αίθουσα και στον περίγυρό της ήταν τοποθετημένες οι κλίνες ή ανάκλιντρα χωρητικότητας 2-3 ατόμων. Δίπλα στα ανάκλιντρα και προς το κέντρο της αίθουσας, ήταν τοποθετημένα τα τραπέζια για το δείπνο και το ποτό των συμποσιαστών που συνήθως έφθαναν μέχρι τον αριθμό των 20 και πάντως δεν ξεπερνούσαν τους 30. Οι τοίχοι της αίθουσας του συμποσίου διακοσμούνταν αναλόγως με φύλλα φοίνικα ή ανθοστέφανα ενώ, όπως παρατηρούμε σε σχετικές συμποσιακές απεικονίσεις, στους τοίχους μπορεί να κρέμονταν όπλα προβάλλοντας τα ηρωικά πρότυπα (πόλεμος, κυνήγι) ή αντικείμενα με αναφορά στο συμπόσιο όπως αγγεία του πότου, κουτάλες, σουρωτήρια, καλάθια, και προσωπικά αντικείμενα των συμποσιαστών, όπως μπαστούνια, μπότες, σανδάλια αν δεν τοποθετούνταν κάτω από τις κλίνες.

Στη μέση της αίθουσας στηνόταν ο κρατήρας, το δεύτερο μετά το ανάκλιντρο κυριαρχικό στοιχείο του συμποσίου, δηλαδή ένα ευρύστομο και μεγάλου ύψους, 1 περίπου μέτρου, αγγείο στο οποίο γινόταν η ανάμιξη του κρασιού με το νερό όπως δηλώνει το ίδιο το όνομα του αγγείου, κρατήρας, δηλαδή το αγγείο της κράσης. Είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι έλληνες έπιναν το κρασί κεκραμένο (αραιωμένο δηλαδή με νερό, 2/3 νερό έναντι 1/3 οίνου) και όχι άκρατο, συνήθεια που θεωρούνταν βαρβαρική. Από αυτή τη διαδικασία της ανάμιξης του οίνου με νερό: κράσις οίνου προέρχεται και η νεότερη ονομασία του κρασιού. Από τον κρατήρα αντλούσαν το κρασί με την κανάτα που λέγεται οινοχόη, η οποία χρησίμευε και για το σερβίρισμα του κρασιού στα ποτήρια. Για να διατηρείται το κρασί δροσερό εμβάπτιζαν στον κρατήρα ένα αγγείο ψύξεως που το γέμιζαν με χιόνι ή πάγο, τον ψυκτήρα. Από τα αγγεία του πότου πιο κοινό ήταν ο σκύφος, ενώ η κύλιξ ήταν ασφαλώς το δημοφιλέστερο. Κατέχουμε εξαιρετική και πλούσια σειρά αυτών των αγγείων με παραστάσεις από σκηνές συμποσίων τόσο στην εξωτερική ζώνη αλλά και εσωτερικά ώστε αυτός που έπινε έβλεπε και το θέμα στο εσωτερικό του αγγείου, που ήταν συνήθως σκηνές σχετικές με τις οινοποσίες και τη διασκέδαση. Ο κάνθαρος, το κατ’ εξοχήν αγγείο/σύμβολο του Διονύσου, είναι ένα επίσης δημοφιλές αγγείο πότου. Οι συμποσιαστές ως μέσον διασκέδασης χρησιμοποιούσαν όμως και τον μαστό, ένα κύπελλο στο σχήμα του γυναικείου στήθους.

Τα συμπόσια ακολουθούσαν συγκεκριμένο και αυστηρό τυπικό. Σε αυτά συμμετείχαν μόνον οι προσκεκλημένοι από τον οικοδεσπότη και διοργανωτή της συγκέντρωσης. Εξαίρεση ήταν τα πρόσωπα που μπορεί να συνόδευαν καλεσμένους στο συμπόσιο αλλά θα έπρεπε και πάλι να είναι κοινώς γνωστά και αποδεκτής διαγωγής. ΄Ετσι, ο Αριστόδημος πηγαίνει στο πλατωνικό Συμπόσιο «άκλητος» επειδή είναι φίλος του Σωκράτη. Οι καλεσμένοι ήταν αποκλειστικά άνδρες ηλικίας μεταξύ 30-50 ετών (με κάποιες εξαιρέσεις), επιφανή πρόσωπα της πνευματικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής και μέλη της αριστοκρατικής τάξης. Την ομάδα των συμποσιαστών συνέδεε ισχυρή φιλία, στην οποία οι έλληνες έδιναν μεγάλη σημασία και της απέδιδαν επίσημο χαρακτήρα.

Μόλις έφθανε στον χώρο ο καλεσμένος, τον οδηγούσε ο δούλος του σπιτιού στη θέση του στον ανδρώνα που ήταν συνήθως προκαθορισμένη, και τον βοηθούσε να πλύνει τα χέρια του. Ο συμποσιαστής κατόπιν έπαιρνε τη θέση του στο ανάκλιντρο σε στάση αριστοκρατική, όπως δείχνουν οι συμποτικές απεικονίσεις, περιμένοντας την έναρξη του συμποσίου που ξεκινούσε με το δείπνο ή σύνδειπνο, στην διάρκεια του οποίου δεν έπιναν. Μετά το τέλος του δείπνου, οι υπηρέτες απέσυραν τα τραπέζια, καθάριζαν τον χώρο και μετέφεραν καινούρια τραπέζια με τα αγγεία του πότου και τα τραγήματα, δηλαδή τα επιδόρπια: τυριά, φρούτα, ξηρούς καρπούς με σταφίδες και σύκα με τα οποία συνόδευαν το κρασί, για να αρχίσει το β’ και ουσιαστικότερο μέρος του συμποσίου, η οινοποσία με τα συνακόλουθά της. Πριν αρχίσει η οινοποσία του β’ μέρους, έκαναν προπόσεις και σπονδές στον θεό του οίνου Διόνυσο πίνοντας λίγες σταγόνες από άκρατο οίνο. Ακολουθούσε η εκλογή με τα ζάρια ενός από τους συμποσιαστές ως προέδρου της βραδιάς («βασιλεύς» ή «πρύτανης» ή «άρχων») που ανελάμβανε τον συντονισμό του συμποσίου στο εξής και φρόντιζε να μην υπάρχουν παρεκτροπές από το μέτρο στην διάρκεια της κατανάλωσης του κρασιού. Στο σημείο αυτό έμπαιναν στον χώρο και άλλα πρόσωπα πλην των συμποσιαστών: οι οινοχόοι για το σερβίρισμα του κρασιού, αυλητές και αυλητρίδες για τη μουσική, χορευτές για τους χορούς, καλλιτέχνες και των δύο φύλων που εκτελούσαν διάφορες καλλιτεχνικές επιδείξεις, όπως ακροβασίες, ταχυδακτυλουργίες, μιμήσεις.

Στην διάρκεια αυτού του μέρους, γινόταν η απαγγελία λυρικών συνθέσεων από τους συμποσιαστές, παίζονταν πνευματικά διασκεδαστικά παιχνίδια, όπως γρίφοι και αινίγματα αλλά διεξάγονταν και μονομαχίες ζώων, κυρίως κοκορομαχίες. Το πιο δημοφιλές όμως από τα συμποτικά παιχνίδια ήταν ο κότταβος που γινόταν ως εξής: Ο κάθε πότης έπινε το κρασί σχεδόν μέχρι τον πάτο του ποτηριού. Μετά, στριφογύριζε το ποτήρι κρατώντας το από την λαβή με τον δείκτη ή τα δυο του μπροστινά δάχτυλα, με στόχο να χτυπήσει με την τελευταία σταγόνα το σημάδι, που συνήθως ήταν ένας δίσκος ή μικρό αγγείο τοποθετημένο πάνω σε μια βάση. Εκτός από τους άνδρες, σε συμποτικές σκηνές απεικονίζονται παίζοντας τον κότταβο και οι εταίρες, πρόσωπα που είχαν τον δεύτερο κυρίαρχο ρόλο στα συμπόσια μετά τους άνδρες συμποσιαστές. Γυναίκες δηλαδή νεαρές, όμορφες, ελεύθερες και μορφωμένες που συνόδευαν στα συμπόσια τους άνδρες, με τους οποίους σχετίζονταν, και μπορούσαν να συμμετέχουν στις συζητήσεις. Οι εταίρες αποτελούσαν μια ξεχωριστή κοινωνική τάξη και συνήθως προέρχονταν από ξένες προς την Αθήνα περιοχές. Αρκετές από αυτές υπήρξαν διάσημες για την μόρφωση και την επιρροή τους σε σημαντικούς άνδρες, με επιφανέστερο παράδειγμα την Ασπασία που έγινε και σύζυγος του Περικλή.

Οι συμποσιακές συναθροίσεις, πέραν της διασκέδασης και των γευστικών απολαύσεων που προσέφεραν, αποτελούσαν κέντρο πνευματικών αναζητήσεων και ανταλλαγής ιδεών και διαλογικής συζήτησης. Για να δώσουμε ένα παράδειγμα αυτού του ρόλου και της προσφοράς των συμποσίων, ανατρέχουμε στο κατ’ εξοχήν ελληνικό ‘Συμπόσιο’ του Πλάτωνα που λαμβάνει χώρα το 416 π.Χ. στο σπίτι του Αγάθωνα, νεαρού τραγικού ποιητή που μόλις είχε κερδίσει το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ δράματος και στο οποίο συμμετέχουν εξέχοντα πρόσωπα της πνευματικής, πολιτικής και κοινωνικής ζωής της κλασικής Αθήνας. Τα πρόσωπα που συμμετέχουν είναι Αγάθων: ο οικοδεσπότης, Σωκράτης: κυριαρχική μορφή του συμποσίου, Απολλόδωρος: γνωστός γλύπτης, Γλαύκων: αδελφός του Πλάτωνα, ανώνυμος: φίλος του Απολλόδωρου, Αριστόδημος: φίλος του Σωκράτη, Φαίδρος: γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, Παυσανίας: ο στρατηγός και σοφιστής, Ευρυξίμαχος: πολυμαθής γιατρός, Αριστοφάνης: ο μεγάλος κωμωδιογράφος, Αλκιβιάδης: ο μεγάλος πολιτικός και εύγλωττος ρήτορας, διάσημος για την ομορφιά του, ο οποίος έφθασε τελευταίος μάλιστα στο δείπνο, ερχόμενος από άλλη γιορτή και σε εύθυμη διάθεση. Θέμα της συζήτησης ο έρωτας σε όλες τις εκφάνσεις του ως «αίσθηση» και ως «ιδέα», με υψηλού επιπέδου διαλόγους και φιλοσοφικά διανοήματα.

Κατ’ αναλογίαν στο αντίστοιχο ομότιτλο έργο του ιστορικού Ξενοφώντα, λαμβάνουν μέρος πέραν του Σωκράτη, οι εξής επιφανείς πολίτες: Καλλίας: ο οικοδεσπότης από επιφανή οικογένεια, σοφός και συγγενής του Περικλή, Ερμογένης: αδελφός του Καλλία και φίλος του Σωκράτη, Νικήρατος: γιος του στρατηγού Νικία, Αντισθένης: ο ιδρυτής της Σχολής των Κυνικών, Χαρμίδης: φιλόσοφος, ξάδελφος του πολιτικού Κριτία, Κριτόβουλος: ο μεγαλύτερος γιος του Κρίτωνα που ήταν μαθητής του Σωκράτη, Φίλιππος: γνωστός και σεμνός επαγγελματίας, Αυτόλυκος: νικητής στο παγκράτιο, κατήγορος του Σωκράτη, ανώνυμος: Συρακούσιος καλλιτέχνης, Λύκων: ρήτορας, ενάντιος του Σωκράτη.

Συμπερασματικά, ο θεσμός του Συμποσίου με την τελετουργία και το περιεχόμενό του, πέρα από την κοινωνική του σημασία, έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και πολιτική ζωή των ελλήνων. Από αυτή την πλευρά του Συμποσίου, της πνευματικής του δηλαδή κατεύθυνσης, υπηρετώντας κατά τους αρχαίους έλληνες την Ουρανία Αφροδίτη δηλαδή την θεά του πνεύματος, έναντι της Πανδήμου Αφροδίτης, ως θεάς της διασκέδασης και των υλικών απολαύσεων, προέρχεται ο όρος ‘Συμπόσιο’ που σήμερα χρησιμοποιείται για τις επιστημονικές συναντήσεις ή συνέδρια, όπου οι ειδικοί ομιλητές εκθέτουν απόψεις πάνω σε συγκεκριμένο θέμα και γίνεται διαλογική συζήτηση, αναδεικνύοντας την διαχρονικότητα και την συνέχεια της συμποτικής κουλτούρας για περισσότερο από 2500 χρόνια.

Εγγραφείτε. Κάντε εγγραφή για να μην χάσετε μελλοντικές δημοσιεύσεις.

You can unsubscribe at any time. By signing up you are agreeing to our Terms of Service and Privacy Policy. This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αρχείο Ηνωμένου Βασιλείου

Φορείς Πολιτιστικής Διπλωματίας Ηνωμένου Βασιλείου

Το Ηνωμένο Βασίλειο, βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς η απόφαση για έξοδο από την Ε.Ε. (Brexit) έφερε επιπτώσεις και στη διεθνή εικόνα και φήμη της χώρας. Επομένως, θα χρειαστεί μια νέα προσέγγιση, προκειμένου να προωθηθούν αποτελεσματικά τα εθνικά συμφέροντα της χώρας, με ενισχυμένη δημόσια διπλωματία και διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις.

Η Αγγλική γλώσσα, η οποία χρησιμοποιείται ως δεύτερη ή ως επίσημη γλώσσα σε πολλές χώρες του κόσμου, το τηλεοπτικό δίκτυο BBC (το μεγαλύτερο δίκτυο ΜΜΕ στον κόσμο με παρουσία στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο σε περισσότερες από 30 γλώσσες και ένα ακροατήριο 269 εκατομμυρίων ανθρώπων κάθε εβδομάδα)κυρίαρχοι πολιτιστικοί οργανισμοί όπως το Βρετανικό μουσείο και το V&Aβραβευμένες τηλεοπτικές σειρές όπως το Sherlock, ναυαρχίδες του κινηματογράφου όπως ο James Bond και το Star Wars, η μουσική παραγωγή του David Bowie και του Ed Sheeranη λογοτεχνία του Σαίξπηρ και της Άγκαθα Κρίστι και αθλητικές διοργανώσεις όπως η Premier League, είναι μερικά από τα πιο δυνατά παραδείγματα και πλεονεκτήματα στον τομέα του πολιτισμού και της δημιουργικότητας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η άσκηση της πολιτιστικής διπλωματίας βασίζεται στην ανταλλαγή ιδεών, αξιών και του πολιτισμού προκειμένου να ενδυναμωθεί η σχέση της χώρας με τον κόσμο και τις υπόλοιπες χώρες και επίσης να προωθηθούν η επιρροή της, η απασχόληση και η ανάπτυξη ως θεματοφύλακες του μέλλοντος της χώρας.

Το Υπουργείο Ψηφιακής πολιτικής, παιδείας, πολιτισμού, ΜΜΕ και αθλητισμού, συνεργάζεται με το Βρετανικό συμβούλιο, το Υπουργείο Εξωτερικών (Foreign Office) και άλλους κυβερνητικούς φορείς για να προωθήσουν πρωτοβουλίες, όπως η καμπάνια GREAT και πολιτιστικές συνεργασίες με άλλες χώρες.

Το 2006, δημιουργήθηκε το συμβούλιο Δημόσιας Διπλωματίας, σε μια προσπάθεια αναθεώρησης των πρακτικών της δημόσιας διπλωματίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το συμβούλιο είναι υπεύθυνο, για τη δημιουργία εθνικής στρατηγικής δημόσιας διπλωματίας, προκειμένου να υποστηριχθούν τα διεθνή συμφέροντα και οι στόχοι του Ηνωμένου Βασιλείου. Τα μέλη του συμβουλίου είναι το Υπουργείο Εξωτερικών, το Βρετανικό Συμβούλιο και η Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC.

Σε συνεργασία με τους βασικούς ενδιαφερόμενους, συμπεριλαμβανομένου του Foreign Office, του Βρετανικού Συμβουλίου και των πολιτιστικών οργανισμών, το Υπουργείο Ψηφιακής πολιτικής, Παιδείας, Πολιτισμού, ΜΜΕ και Αθλητισμού, ανέπτυξε το 2010 την πολιτική Πολιτιστικής Διπλωματίας. Οι γενικοί στόχοι ήταν η ενθάρρυνση και η στήριξη του πολιτιστικού τομέα για την ανάπτυξη διεθνών συνεργασιών σε τομείς με συγκεκριμένη πολιτιστική και/ή κυβερνητική προτεραιότητα. Παράλληλα, η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο του οφέλους και του αντίκτυπου της πολιτιστικής διπλωματίας, ιδιαίτερα μετά τη λήξη συγκρούσεων.

Από τα παραπάνω, παρατηρούμε ότι στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, η άσκηση της πολιτιστικής διπλωματίας δεν είναι αρμοδιότητα ενός μόνο υπουργείου και πως συμπεριλαμβάνει τη συλλογική προσπάθεια και την αλληλεπίδραση πολλών παραγόντων, για την προώθηση των πολιτικών που συμβάλλουν στην ενίσχυση της πολιτιστικής διπλωματίας. Οι συντονισμένες προσπάθειες όλων των προαναφερόμενων φορέων του Ηνωμένου Βασιλείου, συντελούν στην ευρεία αναγνώριση της Ήπιας ισχύος της χώρας.

Πρόσφατα δημοσιεύθηκε το σχέδιο δράσης του Υπουργείου Ψηφιοποίησης, Πολιτισμού, Παιδείας, Μέσων και Αθλητισμού, το οποίο μεταξύ άλλων έχει σκοπό τη διατήρηση και ενίσχυση της αίσθησης υπερηφάνειας και συνοχής στη χώρα, να προσελκύσει νέα άτομα να επισκεφτούν και να εργαστούν στη χώρα, να μεγιστοποιήσει και να αξιοποιήσει την ήπια ισχύ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στις ενέργειες, συμπεριλαμβάνονται η ενίσχυση της Βρετανικής παρουσίας στο εξωτερικό διαμέσου της πολιτιστικής διπλωματίας, διεθνών επισκέψεων και του προγράμματος «Great», η προώθηση των πολιτιστικών εξαγωγών για την αύξηση της αξίας τους στην οικονομία της χώρας, η συνεισφορά στην παράλληλη κυβερνητική ατζέντα της ήπιας ισχύος και ευημερίας, η χρησιμοποίηση της συλλογής έργων τέχνης της κυβέρνησης , προκειμένου για να προωθηθούν οι τέχνες, η κληρονομιά και ο πολιτισμός της χώρας, μέσω της δημιουργίας εκθέσεων σε υπουργικά και διπλωματικά κτίρια σε όλον τον κόσμο και της συνεισφοράς στην ήπια ισχύ.

Το Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, είναι υπεύθυνο κυρίως για την διεθνή πολιτική, χωρίς όμως να απουσιάζουν ενέργειες πολιτιστικής διπλωματίας, ως κατεξοχήν φορέας της επίσημης διπλωματίας της χώρας. Άλλωστε στο υπουργείο υπάγονται οι πρεσβείες που είναι υπεύθυνες για την μεταφορά των πολιτικών και της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό. Διαθέτει ένα παγκόσμιο δίκτυο πρεσβειών και προξενείων, απασχολώντας πάνω από 14.000 άτομα σε περίπου 270 διπλωματικά γραφεία. Συνεργάζεται με διεθνείς οργανισμούς για την προώθηση των συμφερόντων του Ηνωμένου Βασιλείου και της παγκόσμιας ασφάλειας. Προωθεί τα συμφέροντα και τις αξίες του Ηνωμένου Βασιλείου διεθνώς, υποστηρίζει τους πολίτες και τις επιχειρήσεις ανά τον κόσμο, στηρίζοντας την παγκόσμια επιρροή και την ευημερία της χώρας. Όραμα του είναι να οικοδομήσει μια πραγματικά «παγκόσμια Βρετανία», η οποία θα πρωταγωνιστεί στην παγκόσμια σκηνή.

Μεταξύ άλλων, στηρίζει κορυφαίους μελετητές με ηγετική ικανότητα να παρακολουθήσουν μεταπτυχιακά μαθήματα στο Ηνωμένο Βασίλειο με υποτροφίες Chevening και νέους Αμερικανούς να σπουδάσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο με υποτροφίες Marshall. Προωθεί την ευημερία και την ανάπτυξη μέσω του Δικτύου Επιστήμης και Καινοτομίας, καθώς και μερικές από τις εργασίες της κυβέρνησης για τη διεθνή ανάπτυξη, (μεταξύ άλλων την προώθηση της βιώσιμης παγκόσμιας ανάπτυξης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της κλιματικής αλλαγής και της πρόληψης των συγκρούσεων).

Το Βρετανικό Συμβούλιο, είναι ο διεθνής οργανισμός του Ηνωμένου Βασιλείου με αρμοδιότητα στις διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις, με αντιπροσωπείες σε τουλάχιστον 110 χώρες προωθώντας την Αγγλική γλώσσα, ενθαρρύνοντας την πολιτιστική, επιστημονική και εκπαιδευτική συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η δράση του επικεντρώνεται στις ευκαιρίες πολιτιστικής ανάπτυξης, στις νέες συνεργασίες και στις πολιτιστικές σχέσεις.

Μουσεία, κληρονομιά και Οργανισμοί:

Βρετανικό Μουσείο φορέας πολιτιστικής διπλωματίας με πληθώρα αρχαιολογικών και εθνογραφικών στοιχείων-ευρημάτων.

Βρετανική Βιβλιοθήκη με αρχαία και μεσαιωνικά χειρόγραφα καθώς και παπύρους .

Ζωολογικός κήπος του Λονδίνου

Βασιλικός Βοτανικός κήπος του Λονδίνου

Πανεπιστήμια και οι βιβλιοθήκες τους όπως University of Gambridge, Oxford κ.α.

Art galleries: National Gallery, the Victoria and Albert Museum, the National Portrait Gallery, two Tate galleries—Tate Britain (with superb collections of John Constable and the Pre-Raphaelites) and Tate Modern—and the Wallace Collection.

Αθλητισμός και δημιουργία: ποδόσφαιρο, ράγκμπι, κολύμβηση κ.τ.λ.

ΜΜΕ και δημοσιεύσεις : Daily newspapers published in London include The Times, one of the world’s oldest newspapers; The Sun, a tabloid that is the country’s most widely read paper, with circulation in the millions; the The Daily Telegraph; and The Guardian (also published in Manchester). Major regional dailies include the Manchester Evening News, the Wolverhampton Express and Star, the Nottingham Evening Post, and the Yorkshire Post. Periodicals, such as The Economist, also exert considerable international influence.

International Council of Museums (ICOM)

ICOM is the only international organisation representing museums and museum professionals. It has more than 32,000 members and is made up of National Committees, which represent 136 countries and territories, and International Committees, which gather experts in museum specialities worldwide.

ICOM International Committees

The 30 International Committees bring together professional experts covering all aspects of museum activity. Their annual meetings offer the opportunity for UK museums professionals to extend their networks of international contacts. The ICOM events calendar lists the dates of annual International Committee meetings.

ICOM UK

ICOM UK is the National Committee of ICOM in the UK and is a gateway to the global museum community and the only UK museum association with a dedicated international focus. In addition to leading on two working internationally programmes – the annual Working Internationally Conference and the Working Internationally Regional Project – ICOM UK also offers bursaries for ICOM UK members to attend ICOM Triennial Meetings, International Committee meetings, and other conferences with a demonstrable international remit.

Visiting Arts

Visiting Arts’ purpose is to strengthen intercultural understanding through the arts.  It provides tools to help the cultural sector to work more effectively and efficiently worldwide

World Cultures Connect (WCC)

WCC is a global cultural information site.  It connects artists and cultural organisations across the globe by allowing them to promote their work, make new connections, identify opportunities, and discover new partners, markets, and audiences.  The discussion forum is a useful way to share information and advice, and take part in discussions, on working internationally.

Heritage Without Borders (HWB)

Heritage Without Borders is a unique charity working in developing countries to build capacity in heritage skills in situations of poverty and reconstruction, and to provide life-transforming work experience for volunteer students and professionals in the heritage sector.

University Museums Group (UMG)

Universities work on a global stage and their museums play a key role in this international approach.  UMG supports and advocates for the university museum sector in England, Wales, and Northern Ireland.  Working alongside their sister organisation University Museums in Scotland UMIS it represents the interests of university museums to funders and stakeholders, and also maintains close links with the international body for university museums, UMAC

The Art of Partnering report by Kings College London

The Art of Partnering is the final report of a Cultural Enquiry in collaboration with the BBC, which explored the role partnership plays in enabling publicly funded cultural institutions to enhance the quality and diversity of their work across the UK.

National Museum Directors’ Council (NMDC)

NMDC represents the leaders of the UK’s national collections and major regional museums. Its members are the national and major regional museums in England, Northern Ireland, Scotland, and Wales, the British Library, The National Library of Scotland, and the National Archives. While their members are funded by government, the NMDC is an independent, non-governmental organisation.

British Council

The British Council is the UK’s international organisation for cultural relations and educational opportunities. It has offices in over 100 countries across six continents. Each British Council office overseas has its own country website which can be accessed via the British Council’s home page.

UK Registrars Group (UKRG)

The UKRG is a non-profit membership association set up in 1979.  It provides a forum for exchanging ideas and expertise between registrars, collection managers and other museum professionals in the United Kingdom, Europe and worldwide.

Through the UKRG website, members can access a number of resources aimed at registrars, or those who undertake the work of registrars.  These include publications relevant to international loans and exhibitions, such as facilities reports, guidance and top tips, and links to other online resources.

International Federation of Arts Councils and Culture Agencies (IFACCA)

IFACCA produces ACORNS, an online news service for and about arts councils and culture agencies, which contains news from arts and culture funding agencies and a digest of resources, such as links to websites, new publications, jobs, conferences, and events.

I am tab #2 content. Click edit button to change this text. A collection of textile samples lay spread out on the table – Samsa was a travelling salesman.
I am tab #3 content. Click edit button to change this text. Drops of rain could be heard hitting the pane, which made him feel quite sad. How about if I sleep a little bit longer and forget all this nonsense.